ESSENCEIZM - System Badawczy

Image_Essenceizm

Essenceizm – to nowe pojęcie, używane na razie tylko przeze mnie, oznaczające spójny system analityczny oparty na logice, a przeznaczony do badania osobliwości istniejących poza czasem i przestrzenią. Ten system jest rodzajem mechanizmu badawczego. Tworzy on narzędzie badawcze przeznaczone do analizy zjawisk, którymi dotychczas zajmowały się przede wszystkim religie, a ścisłej teologia.

 

(dodatkowo):

 

Essenceizm – to system opisujący istnienie sfery poza czasem i przestrzenią z punktu widzenia obserwatora umieszczonego w czasoprzestrzeni. Prościej można go określić jako system poznawania świata duchowego przez człowieka żyjącego na Ziemi w świecie fizycznym. Prezentuje on pewne zasady i prawa pozwalające zrozumieć istnienie i funkcjonowanie zjawisk poza czasem i przestrzenią. Cechuje się przede wszystkim nieoznaczonością większości pojęć z punktu widzenia kogoś, kto żyje w świecie fizycznym. Jednak z punktu widzenia obserwatora umieszczonego poza czasem i przestrzenią jest obiektywną płaszczyzną do zrozumienia wszystkich pojęć zawartych w moim opracowaniu, czyli praktycznym zastosowaniem zasad essenceizmu.

 

Zasady Essenceizmu

 

1. Zasada bezczasowości lub wieczności (nieoznaczoności czasowej) – to pierwszy z dwóch fundamentalnych atrybutów sfery poza czasem i przestrzenią.

2. Zasada bezstrukturalności (nieoznaczoności przestrzennej), w której nie ma nic zajmującego jakąkolwiek przestrzeń albo objętość – to drugi fundamentalny atrybut tej sfery.

3. Zasada istnienia Pierwszej Przyczyny wypełniającej sobą sferę poza czasem i przestrzenią. Tę Pierwszą Przyczynę zdefiniowałem jako Byt Pierwoistny cechujący się brakiem początku powstania, brakiem czegokolwiek, co mogło być przed Nim, czyli  istniejącym od nieskończoności.

4. Zasada wszechistnienia praenergii – to nieoznaczoność stanu energii wypełniającej zarówno sferę poza czasem i przestrzenią jak i czasoprzestrzeń.

5. Zasada istnienia bytów w sferze poza czasem i przestrzenią. Ten rodzaj istnienia jest koncentracją praenergii uformowanej przez centrum osobowościowe posiadające inteligencję, wolę i uczuciowość. Tak należy rozumieć definicję każdego z bytów przebywających w tej sferze. Są one osobnymi istotami wywodzącymi się z Bytu Pierwoistnego.

6. Zasada doskonałości – każdy byt znajdujący się w sferze poza czasem i przestrzenią zdąża do osiągnięcia doskonałości w oparciu o swoją inteligencję, wolę i uczuciowość.

7. Zasada nadrzędnego sensu dla istnienia czasoprzestrzeni. To oznacza, że czasoprzestrzeń jest również miejscem rozwoju do doskonałości dla istot duchowych przeznaczonych do wiecznego przebywania w sferze poza czasem i przestrzenią.

8. Zasada wszechobecności – (nieoznaczoność lokalizacji lub przebywania). Wszystkie byty istniejące w sferze poza czasem i przestrzenią po osiągnieciu doskonałości są w niej wszechobecne.

9. Zasada komunikacji w sferze poza czasem i przestrzenią (system wizji). Wszelkie porozumiewanie się między bytami tam istniejącymi odbywa się za pomocą intuicyjnego przekazywania treści uczuć lub myśli oraz za pomocą obrazowania woli w formie wizji zaczerpniętych z materialnych struktur czasoprzestrzeni.

10. Wszelkie pochodzące od Pierwszej Przyczyny prawa i zasady funkcjonowania sfery poza czasem i przestrzenią można inaczej określić jako wiecznie panujące dobro.

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ISTOTA -”Dotyk wieczności”